„ Niech się miota złość na Cię, czyli mówcie prawdę bajki i satyry rzetelne”

Czołem. Zapraszam Was do obejrzenia spektaklu Teatru Satyry Zielona Mrówa „ Niech się miota złość na Cię, czyli mówcie prawdę bajki i satyry rzetelne”. Spektakl powstał na podstawie bajek i satyr Ignacego Krasickiego, a ze względu właśnie na autora, jego czasy, rodzaj literatury i jej staropolski język jest bardzo dobrym nawiązaniem do obchodzonego w najbliższą niedzielę Święta Konstytucji 3 Maja. A jak bardzo jest aktualny przekonacie się, jak obejrzycie. Link do spektaklu znajdziecie na zakończenie postu. Zapraszam serdecznie.

***

 „Niech się miota złość na Cię, czyli mówcie prawdę bajki i satyry rzetelne” jest szóstym w dorobku artystycznym spektaklem, zrealizowanym przez Teatr Satyry Zielona Mrówa.

Jego premiera odbyła się 14.04.2016 r. i grany był do 26.03.2017r . Ze względu na swoją popularność, spektakl wznowiliśmy po ponad rocznej przerwie,  23.05.2018 r., oczywiście w nieco innej obsadzie - twórców spektaklu przedstawiam poniżej. Spektakl był wielokrotnie nagradzany na festiwalach teatralnych. Ostatni raz zagrany był w 18 listopada 2018 r. na „Witrynie Teatralnej” w Lubartowie (jest to jedyny zapis spektaklu Teatru Satyry Zielona Mrówa jaki można znaleźć w Internecie). Spektakl mógł powstać przy wsparciu: Dyrekcji, całej społeczności i Rady Rodziców  Bursy Szkół Artystycznych w Lublinie. Wsparł nas również  Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „Rodzinna Przychodnia Lekarska” ul. Stężycka 11 w Dęblinie.

***

Spektakl Teatru Satyry Zielona Mrówa „Niech się miota złość na Cię, czyli mówcie prawdę bajki i satyry rzetelne” , oparty na bajkach i satyrach Ignacego Krasickiego, demaskuje ludzkie przywary, w sposób komiczny acz dosadny. Teksty oświeceniowego „moralisty”  zostały zainscenizowane szeregiem ruchomych obrazów, które tworzą, krótsze lub dłuższe etiudy. Utrzymana w kolorystyce epoki, cukierkowa - mdła scenografia, kontrastuje z wyrazistymi charakterami (raczej charakterkami), napawa obrzydzeniem do salonowej obłudy, głupoty. Muzyka, jako integralna część spektaklu, dynamizuje akcję, określa postacie, które silniej oddziałują na współczesnego odbiorcę. Dodając do tego kostiumy nawiązujące do epoki, a także sceny inspirowane komedią dell arte, tworzy się nam obraz plastycznego spektaklu, dzięki któremu trudne teksty, pisane staropolszczyzną, stają się bardziej zrozumiałe i czytelne. I cóż z tego, że teksty powstały w XVIII wieku? Język staropolski , ale treść,  jakże zaskakująco aktualna.

Magdalena Burek

Pisali o nas:

"Pierwszego dnia festiwalu „Kalejdoskop”, Teatr satyry „Zielona Mrówa” z Lublina zaprezentował nam spektakl pt. „Niech się miota złość na Cię, czyli mówcie prawdę bajki i satyry rzetelne” wyreżyserowany przez R. Kaczorowskiego. Aktorzy pokazali nam jak wiele kłamstwa potrafi być ukryte w znanych bajkach. Niesamowicie współgrające ze sobą głosy artystów w towarzystwie dźwięków pianina nadawały wyjątkowego klimatu sztuce. Artyści wykorzystali maski w celu szybkiego przejścia  oraz odróżnienia jednej historii od  drugiej. Ich barokowe stroje jeszcze bardziej wprowadziły nas w temat całego przedstawienia. Były idealnie dobrane do charakteru postaci. Piękne, pełne przepychu suknie w pastelowych kolorach, wspaniale wpasowały się w scenografie. […] Aktorzy wspaniale wcielili się w swoje nie raz bardzo trudne role. Muzyka nadawała tempa akcji i podkreślała pokazywane ruchy. Pierwszy raz widziałam tak interesującą ,,ruchomą” scenografie. Dawała ona aktorom duże pole do popisu. Była wspaniale wykorzystywana przez nich w każdej scenie. Wszyscy wyszli z sali zaaferowani wspaniałym przedstawieniem . Teatr „Zielona Mrówa” zebrał jako jedyny w pierwszym dniu owacje na stojąco."

Ola, Zosia, Ala

II Festiwal Teatrów Młodzieżowych „Kalejdoskop” 2018

W pierwszej odsłonie spektaklu 14.04.2016 r. - 26.03.2017r. zagrali:

Anna Maria Kosek, Anna Zaniewicz, Justyna Makolus, Marcelina Sak, Teresa Albińska, Zuzia Hałas, Adam Lipiński, Patryk Zabielski

Pianino: Jakub Piwowarski

Skrzypce: Teresa Albińska

We wznowieniu spektaklu zagrali :

Anna Zaniewicz, Marcelina Sak, Wiktoria Gazda, Teresa Albińska, Klaudia Szymanek, Patryk Zabielski, Mikołaj Zieńczuk

Pianino: Jakub Piwowarski;  klarnet: Klaudia Sajnóg

Scenografia: Magdalena Zając i Zespół ZM

Maski: Magdalena Burek

Kostiumy: Nikodem Nowak

Muzyka i przygotowanie wokalne : Łukasz Osiecki, Zespół ZM

Obsługa świateł: Wiktor Staszewski , Nikodem Nowak

Scenariusz: na podst. bajek i satyr Ignacego Krasickiego - Robert Kaczorowski , Zespół ZM

Reżyseria: Robert Kaczorowski

Projekt plakatu: Michał Zabielski

Opiekunowie Teatru:

Instruktor i opiekun artystyczny: Robert Kaczorowski, Katrarzyna Andruszczyszyn, Marek Zdolski

Łukasz Osiecki od początku związany z teatrem jako aktor, muzyk, obecnie jako opiekun odpowiedzialny za przygotowanie wokalne i twórca muzyki do spektakli

Współpraca z teatrem : Agnieszka Niedźwiedź

***

Igna­cy Kra­sic­ki przy­szedł na świat 3 lu­te­go 1735 roku w Du­biec­ku w ro­dzi­nie zu­bo­ża­łej ma­gna­te­rii her­bu Ro­ga­la. Spo­krew­nio­ny był mię­dzy in­ny­mi z ro­dem Po­toc­kich i Sa­pie­hów. Jego oj­cem był Jan Kra­sic­ki, se­na­tor Rzecz­po­spo­li­tej, a mat­ką Anna Kra­sic­ka z domu Sta­rze­chow­ska. Igna­cy Kra­sic­ki po­sia­dał szóst­kę ro­dzeń­stwa; dwie sio­stry oraz czte­rech bra­ci. Ro­dzi­na za­dba­ła o jego bar­dzo sta­ran­ną edu­ka­cję. Za na­mo­wą naj­bliż­szej ro­dzi­ny, w szcze­gól­no­ści mat­ki i ojca, wstą­pił do sta­nu du­chow­ne­go. Po­dob­ną dro­gę ob­ra­li jego dwaj bra­cia. 1 maja 1751 roku był dniem, w któ­rym Igna­cy Kra­sic­ki wstą­pił do se­mi­na­rium du­chow­ne­go księ­ży mi­sjo­na­rzy przy ko­ście­le świę­te­go krzy­ża w War­sza­wie. Niż­sze świę­ce­nia du­chow­ne Igna­cy Kra­sic­ki przy­jął 8 lip­ca 1751 roku. Wyż­sze świę­ce­nia du­chow­ne przy­jął z rąk Wa­cła­wa Hie­ro­ni­ma Sie­ra­kow­skie­go 2 lu­te­go 1759 roku. Nie­speł­na 3 lata póź­niej ob­jął pro­bo­stwo ka­te­dral­ne w Prze­my­ślu.

https://poezja.org/wz/Krasicki_Ignacy/

***

 (…)Styl Krasickiego wyróżnia się klarowną składnią, która w swoich czasach musiała zwracać uwagę tym większą, że czytelnicy mieli jeszcze w pamięci zupełnie inny wzorzec estetyczny, typowy dla odchodzącej epoki baroku. Klarowność ta sprawia, że nawet w dłuższych utworach w rodzaju satyr łatwo można wyodrębnić fragmenty mogące z powodzeniem pełnić funkcję aforyzmów. Zarówno w Satyrach, jak i w Bajkach poeta często sięgał do dialogu, niekiedy finezyjnie przeplatając dłuższe i krótsze wypowiedzi. W ten sposób Krasicki, mimo, że uprawiał twórczość z założenia moralizatorską, nie musiał za każdym razem wyrażać swojej opinii wprost, co mogłoby wprowadzić wrażenie pewnej monotonii.

Dla dzisiejszego czytelnika twórczość Ignacego Krasickiego może sprawiać wrażenie nieco obcej, głównie ze względu na jej moralizatorskie podłoże. Broni się ona jednak za pomocą ironii, niekiedy zaskakująco nowoczesnej.(…)                                                                                                                    

Autor: Paweł Kozioł, grudzień 2008. Tekst opracowany do projektu internetowej  "Antologii polskiej poezji od Średniowiecza do wieku XXI"  wg koncepcji Piotra Matywieckiego.

http://culture.pl/pl/tworca/ignacy-krasicki

Link do spektaklu:

https://iteatr.tvp.pl/29152340/bursa-szkol-artystw-lublinie-teatr-satyry-zielona-mrowa-niech-sie-miota-zlosc-na-cie-czyli-mowcie-bajki-i-satyry-rzetelne

Zapraszam również do galerii zdjęć.

Robert K.

Ta strona korzysta z plików cookie. Używając tej strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki. Możesz dowiedzieć się więcej w jakim celu są używane oraz o zmianie ustawień przeglądarki. Kliknij tutaj »
zamknij