Z historii...

 

W zarządzeniu Nr 99 Ministra Kultury i Sztuki z dnia 15 sierpnia 1967 roku czytamy: Zamyka się z dniem 31 sierpnia 1967 roku Internat Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie przy ul. Dąbrowskiego 19. 
Otwiera się z dniem 1 września 1967 roku Bursę dla Młodzieży Szkół Artystycznych w Lublinie przy ul. Plażowej 18 (nazwa ulicy zmieniała się będzie jeszcze dwukrotnie).  
Bursa będzie pod względem nadzoru administracyjnego i wychowawczego podlegała Wydziałowi Kultury Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie, a koszty związane z jej utrzymaniem pokrywane będą z budżetu terenowego tego Prezydium. Podpisał minister (-) Lucjan Motyka. 
Nowo wybudowany obiekt składa się z dwóch sektorów mieszkalnych: A i C połączonych łącznikiem B, w którym mieszczą się pokoje administracyjno – biurowe.

 

 

1 września 1967 roku do dyspozycji wychowanków przekazany zostaje sektor A. W sektorze C mieszczą się sale lekcyjne szkoły muzycznej, gdzie odbywają się zajęcia z przedmiotów ogólnokształcących i muzycznych. 
Mgr inż. Michał Fijałka – żołnierz września, uczestnik kampanii francuskiej, cichociemny, zostaje pierwszym kierownikiem placówki i funkcję tę pełni do dnia 31 grudnia 1972 roku. Kadencję kończy jako dyrektor 31 sierpnia 1974 roku. 

We wrześniu 1967 roku w Bursie zamieszkuje 86 wychowanków, nad którymi opiekę sprawuje 2 wychowawców. Pracownicy administracji i obsługi to zaledwie 8 osób. Ładny, nowy budynek Bursy z przestronnym tarasem i pergolą w ciągu najbliższych lat będą otaczać coraz to piękniejsze drzewa i krzewy: jodły, świerki, sosny, magnolie, jarzębiny, bzy, jaśminy, forsycje i… róże. Pięknie utrzymane skalniaki, czysto pozamiatane alejki, a przy nich kolorowe ławeczki. Słowem – enklawa ciszy i spokoju.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

„Każdy z nas żyje tylko raz. Pojawiamy się i odchodzimy. Niektórym uda się po sobie pozostawić trwały ślad…” 
Od 1973 roku do chwili obecnej Bursa dla Młodzieży Szkół Artystycznych aktywnie uczestniczy w organizacji wakacyjnego Studium Folklorystycznego dla Instruktorów Polonijnych, powołanego przez Towarzystwo Łączności z Polonią Zagraniczną (obecnie Wspólnota Polska).

 

 

1 września 1974 roku funkcję dyrektora obejmuje mgr Bogusław Staroń i sprawuje ją do 1 sierpnia 1978 roku. Nowy dyrektor kontynuuje linię rozwoju Bursy. W roku szkolnym 1975/76 zwiększa się liczebność pracowników działalności podstawowej oraz personelu administracyjnego i obsługi do 33 osób. 
Od 1 września 1978 roku - krótko, bo do 31 sierpnia 1979 roku funkcję dyrektora pełni mgr Marek Przedniak. W tym czasie Bursa zwiększa bazę mieszkaniową o sektor C. Umożliwia to przyjęcie ok. 200 wychowanków przy limicie miejsc 217. 
Kolejnym dyrektorem na okres od 1 września 1979 do 31 sierpnia 1983 roku zostaje mgr Alfred Przechodzki. Kadencja krótka, lecz przypada na niezwykle ważny i bogaty w wydarzenia okres historii naszego kraju. Dość przytoczyć tylko dwa tragiczne wydarzenia: 13 maja 1981r. – zamach na Ojca Świętego Jana Pawła II.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

i 13 grudnia 1981r.- wprowadzenie stanu wojennego.

 


 

Przez kolejnych pięć lat, do dnia 31 sierpnia 1988 roku placówką kieruje mgr Tadeusz Gołofit. W tym czasie Bursa dla Młodzieży Szkół Artystycznych staje się współorganizatorem odbywającego się naprzemiennie co cztery lata Międzynarodowego i Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Skrzypków. 
1 września 1988 roku dyrektorem zostaje mgr Stanisław Jędrych i funkcję tę sprawuje do 24 września 1997 roku. 
W roku szkolnym 1990/91 następuje zmiana organizacyjna w szkolnictwie artystycznym. Od tego czasu Bursa podlegała będzie Departamentowi Szkolnictwa Artystycznego (obecnie Edukacji Artystycznej) Ministerstwa Kultury i Sztuki (obecnie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego), a merytorycznie Centrum Edukacji Artystycznej w Warszawie. Otwierają się nowe możliwości finansowe. Bursa zdobywa pozabudżetowe środki pochodzące z wynajmu pomieszczeń i usług w zakresie żywienia. Pozwala to w dużym stopniu poprawić warunki bytowe wychowanków. Odremontowane zostają łazienki na piętrach dziewcząt i chłopców, modernizacji podlegają stołówka i świetlica główna, a także portiernia i holl. Powstaje centrala telefoniczna, co znacznie usprawnia kontakt rodziców z dziećmi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


W 1993 roku dyrektor powołuje Radę Rodziców. To organ, bez pomocy którego dzisiaj trudno się obejść. Fundusz rodzicielski systematycznie wspiera działalność statutową Bursy. 
Idea wychowania człowieka przez sztukę jest nam, wychowawcom młodzieży – szczególnie bliska. Niezaprzeczalnym jest bowiem fakt, że sztuka posiada moc wychowawczą, rozwija wrażliwość i wyobraźnię, pozwala kształtować człowieka ceniącego w życiu wartości estetyczne, otwartego na innych… Dlatego tak ważna w placówce opiekuńczo – wychowawczej jest działalność pozaszkolna. Konstruktywne zagospodarowanie czasu wolnego stanowi alternatywę dla niewłaściwych zachowań wychowanków. W 1993 roku pojawiają się pierwsze jej formy. 
Powstaje ,,Kabaret Staś j – 23”, następnie grupy teatralne „Owczym Pędem po Wielbłądzie” , później „Hypotrapechelion”, które odnoszą sukcesy w naszym mieście i na przeglądach w kraju. Ich najważniejsze osiągnięcia to:

  • cztery puchary Kuratora Oświaty

  • dwukrotne I miejsce na Scenie Młodych

  • Brązowy Róg Króla Jana na XIX Biesiadzie Teatralnej w Horyńcu-Zdroju

  • Grand Prix na Festiwalu Komedii Hi Hi Hi w Skierniewicach

  • Laureat IX Forum Teatrów Szkolnych w Poznań

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W roku 1995 powstaje nowa forma zajęć pozaszkolnych dla dziewcząt. Początkowo jest to callanetics. W kolejnych latach do programu włączony zostaje aerobic, bodytrainer i techniki relaksacyjne. Od 1993 roku rozwija się działalność samorządu wychowanków. Początkowo nieufnie, ale z czasem coraz pewniej, przedstawiciele samorządów poszczególnych grup wychowawczych, reprezentujących ogół mieszkańców Bursy, na zebraniach z opiekunem, wybranym w demokratycznych wyborach, zgłaszają swoje potrzeby i propozycje zmierzające w kierunku lepszego funkcjonowania placówki. Rodzi się wspólne zaufanie i pewność, ze głos młodzieży w sprawach jej dotyczących będzie wysłuchany.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Centrum Edukacji Artystycznej w Lublinie w oparciu o Statut zatwierdzony w dniu 30 sierpnia 1995 roku uchwałą Rady Pedagogicznej, zmienia nazwę placówki z „ Bursa dla Młodzieży Szkół Artystycznych” na „ Bursa Szkół Artystycznych”. 
Dobra opinia o placówce, na którą od wielu lat pracują wszyscy jej pracownicy sprawia, że o zamieszkanie w niej ubiegają się uczniowie innych lubelskich szkół. 


1 września 1996 roku wizytator Centrum Edukacji Artystycznej Regionu Lubelskiego przenosi z Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej im. K. Lipińskiego w Lublinie do BSA siedzibę swojego biura. Od tego czasu konkursy na dyrektorów, szkolenia, warsztaty, seminaria, zebrania dyrektorów organizowane będą przy ul. Muzycznej 8. Tutaj również od 2001 roku w sesjach - zimowej i letniej pracują komisje kwalifikacyjne i egzaminacyjne awansu zawodowego nauczycieli.

Od 25 września 1997 roku, początkowo jako pełniąca obowiązki, a następnie z dniem 1 września 1998 roku jako dyrektor, stanowisko obejmuje i pełni nadal mgr Barbara Bartoś. 
Pani dyrektor starannie dobiera kadrę pedagogiczną. Każdy wychowawca posiada wymagane do zajmowanego stanowiska kwalifikacje zawodowe. Grono Pedagogiczne liczy 12 osób, w tym 3 zatrudnione w niepełnym wymiarze czasu pracy. 
Centrum Edukacji Artystycznej w Warszawie w styczniu 1997 roku mianuje główną księgową Bursy – księgową regionalną i powierza jej obowiązki sprawowania funkcji nadzorczo – kontrolnej nad szkołami i placówkami artystycznymi w Regionie Lubelskim. 
Obecna rzeczywistość ciągle podnosi poprzeczkę. By sprostać oczekiwaniom wychowanków i ich rodziców ciężko pracujemy na nowe oblicze placówki. 


Naszych podopiecznych staramy się wychowywać zgodnie z MISJĄ PLACÓWKI , w myśl zasady: „nie jest ważne abyś był lepszy od innych; ważne jest abyś był lepszy od samego siebie z dnia wczorajszego”

(M.Gandhi)


Wszechstronna całodobowa opieka wychowawcza wykwalifikowanej kadry pedagogicznej, opieka psychologiczna w zakresie psychoprofilaktyki i terapii, oraz opieka pielęgniarska gwarantuje naszym podopiecznym maksimum bezpieczeństwa. Zaniepokojeni wzrastającą od kilku lat agresją wśród młodzieży, coraz częstszym sięganiem po alkohol, tytoń i środki zmieniające świadomość opracowaliśmy i z dużym powodzeniem realizujemy w Bursie ,,Program profilaktyczny ochrony wychowanka przed uzależnieniami i przemocą”. 
W 2001 roku z inicjatywy wizytatora Centrum Edukacji Artystycznej Regionu Lubelskiego opracowany został autorski projekt pod nazwą „Edukacja Szkolna i Pozaszkolna Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej”. Otrzymał on akceptację Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i po ostatecznym przygotowaniu bazy do wdrożenia - jako innowacja pedagogiczna - będzie realizowany w szkołach i placówkach artystycznych naszego regionu. Jest to jednocześnie pierwszy krok uczyniony w kierunku umożliwienia uzdolnionej artystycznie, niepełnosprawnej młodzieży rozwijania zainteresowań i pasji, a w przyszłości podjęcia pracy zawodowej zgodnie z wykształceniem. 
2001 rok - to początek współpracy z Towarzystwem Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej. Od tej pory każdego roku w czasie świąteczno – noworocznych spotkań, będziemy gościć młodych „wędrowców” - potomków polskich zesłańców z Kazachstanu i Syberii, a także rodziny opiekujące się polskimi studentami z Litwy, Kazachstanu, Turkmenistanu, Białorusi, Rosji, Ukrainy i Mołdowy.

 

 
 

Konstruktywnemu spędzaniu czasu wolnego wychowanków sprzyja bogata oferta zajęć pozaszkolnych, podczas których, pod czujnym okiem wychowawców, młodzi ludzie rozwijają swoje talenty. Prezentują je w różnych środowiskach – często zapomnianych… I tak, - tradycją stały się koncerty grupy wokalnej – ciepło przyjmowane przez pensjonariuszy Domów Opieki Społecznej. Spektakle teatru lalkowego przynoszą radość małym odbiorcom w przedszkolach, szpitalach, domach dziecka. Na wernisaże prac plastycznych wychowanków zapraszamy rodziców i przyjaciół placówki. Zespoły muzyczne koncertują w lubelskich klubach i kawiarniach artystycznych: ,,Graffiti”, „Hades” i „Alabama” oraz na licznych przeglądach muzycznych w wielu szkołach naszego miasta. Literacko uzdolniona młodzież zdobywa nagrody na konkursach recytatorskich. Wieczory poezji znajdują uznanie i cieszą się dużą popularnością wśród mieszkańców Bursy. 
Członkowie Wolontariatu udzielają wszechstronnej pomocy potrzebującym : dzieciom z domów dziecka – w organizowaniu czasu wolnego; uczniom – w nauce; osobom starszym, schorowanym – w prostych czynnościach dnia codziennego. Całym sercem angażują się w Ogólnopolską Akcję Charytatywną POMÓŻ DZIECIOM PRZETRWAĆ ZIMĘ.

 

Wiosną 2005 roku wydawało się, że już nic nigdy nie będzie tak, jak dawniej. ODSZEDŁ OJCIEC NASZ – wszystko wówczas wskazywało, że to, czego doświadczyliśmy, pozostanie w nas na zawsze…, że nie zapomnimy, że inaczej będziemy patrzeć na otaczający nas świat, drugiego człowieka, ludzkie cierpienie… Kronika Bursy tak dokumentuje tę najtragiczniejszą chwilę stulecia…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wiosna 2005 roku przeminęła. W hollu Bursy pojawił się tekst listu Ojca Świętego do artystów – nie mogło go tu zabraknąć… ,,Wymagajcie od siebie nawet wtedy , kiedy inni od was nie wymagają” – te słowa zdają się być szczególnie bliskie naszym wychowankom…

Wiosna 2006, 2007, za rok też będzie wiosna, - pamiętamy…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ciepła, rodzinna atmosfera pozwala placówce wypełniać prawidłowo swoje funkcje, a także sprzyja kultywowaniu wypracowanych przez lata tradycji.

  • Powitanie pierwszoklasistów połączone z otrzęsinami, odbywa się na początku października. Uroczystość poprzedza cykl spotkań integracyjnych, które mają na celu bliższe wzajemne poznanie się. Potem jest wspaniała, wspólna zabawa, która na długo pozostaje w pamięci uczestników.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Mikołajki mają również swoją historię. Strój Mikołajowy uszyty przez panią portierkę z narzuty znalezionej w magazynie BSA, służy do dzisiaj. Pojawienie się w nim Mikołaja jest z niecierpliwością oczekiwane przez całą społeczność Bursy.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Spotkania opłatkowe to najpiękniejsza i najstarsza tradycja naszej Bursy . Choć obraz lat, które minęły, coraz bardziej zaciera się w pamięci, to ówczesnej determinacji wychowanków i wychowawców, by pielęgnować, pomimo niemałych trudności związanych z komunistycznym reżimem, tę najpiękniejszą polską tradycję, nie da się zapomnieć…

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pierwsze spotkania opłatkowe były bardzo skromne. Niewielka świetlica na piętrze musiała pomieścić wszystkich mieszkańców. Był opłatek, Ewangelia o Bożym Narodzeniu wysłuchana w ciszy, serdeczne życzenia i kolędy śpiewane przy dźwiękach delikatnie brzmiącej gitary... Z czasem spotkania zyskały bogatszą oprawę i znalazły swoje miejsce w kalendarzu uroczystości organizowanych w placówce. Przez wiele lat celebrowali je byli wychowankowie BSA – uczniowie Liceum Plastycznego, obecnie bracia Kapucyni. Dziś, tak jak dawniej, niezwykła magia tego wieczoru gromadzi dziesiątki wychowanków. Jest opłatek, życzenia, koncert kolęd w wykonaniu wychowanków , wigilijny stół, a na nim 12 tradycyjnych polskich potraw, które w ten wieczór smakują najlepiej…

 


  • Pożegnanie maturzystów i dyplomantów, to znak, że wakacje tuż, tuż…Tych, z którymi zżyliśmy się i polubili – żegnamy. Są gratulacje, serdeczne słowa, upominki, jest wesoło…, ale są też łzy wzruszenia…

 
















  • Uroczyste zakończenie roku szkolnego ma niezwykle serdeczną oprawę. Jest podsumowaniem tego wszystkiego, co w ciągu roku było naszym udziałem. Są gratulacje i podziękowania. Ci, którzy dostrzegali zwykłą, codzienną troskę swoich Wychowawców, Pracowników Administracji i Obsługi, którzy swój wolny czas poświęcali chorym, pokrzywdzonym przez los dzieciom, samotnym, często opuszczonym, starym ludziom, otrzymują nagrody. Tak promująca swoją placówkę młodzież, jest wspaniałą jej wizytówką, a jednocześnie świadectwem rzetelnej pracy jej opiekunów.

 














 

Nasi podopieczni chcą wygodnie i ładnie mieszkać…

 

































Pani dyrektor stara się podołać wszystkim wyzwaniom. W celu dalszej poprawy bazy lokalowej i estetyki otoczenia podejmuje szereg inicjatyw. Budynek wymaga pilnych napraw i remontów. Rozpoczyna się modernizacja wymiennika ciepła; c.o i ciepłej wody, następnie kuchni wraz z wymianą jej wyposażenia. W dalszej kolejności remontowany jest dach i wejście główne do budynku, wymieniane są podłogi na korytarzach, świetlicach i pokojach wychowanków. Sukcesywnie odnawiane są pokoje mieszkalne, pomieszczenia ogólnodostępne i pokoje administracyjne. Dla potrzeb zespołów muzycznych i tworzących się grup wokalnych zostaje zakupione pianino, perkusja i sprzęt nagłaśniający. Rok 2002 rozpoczyna etap wymiany okien w pokojach wychowanków, pomieszczeniach ogólnodostępnych i pokojach administracyjnych. W 2003 roku wymienione zostają wszystkie drzwi wejściowe do pomieszczeń mieszkalnych i ogólnodostępnych. W 2004 roku powstaje pracownia komputerowa dla młodzieży z dostępem do Internetu.

 

 

Sukcesywnie wymieniane jest wyposażenie w pokojach wychowanków: tapczany, krzesła, stoliki, półki na książki, firany, zasłony, chodniki i pościel. Początek 2006 roku to całkowita przebudowa części frontowej budynku. Likwidacja pergoli i przebudowa tarasu. Odnowienie elewacji, wymiana twardej nawierzchni wzdłuż obiektu oraz zagospodarowanie nasadzeniami krzewów, uzyskanego na skutek przebudowy pasa zieleni. Główne wejście do budynku zyskuje nowy wygląd . Podjazd dla wózków inwalidzkich, to również krok w kierunku przystosowania Bursy do funkcjonowania w niej osób niepełnosprawnych. Rok 2007 – październik Bursa obchodzi jubileusz 40-lecia istnienia. Zaproszenie n a uroczystości przyjmują władze jednostki nadrzędnej, pracownicy, wychowankowie, rodzice i przyjaciele.

 

 

W oczekiwaniu na kolejny jubileusz Bursa tętni życiem a jej historia pisze się każdego dnia …