Program pomocy w nauce

Program wychowawczy: Organizowanie pomocy w nauce i przeciwdziałanie niepowodzeniom szkolnym”

Program został opracowany i wdrożony do realizacji w 2011 roku.

Jest programem własnym dwóch wychowawczyń: pani mgr Beaty Jones i pani mgr Teresy Jarmosiewicz – Korbus.

Potrzeba podjęcia działań zapobiegających niepowodzeniom szkolnym wśród wychowanków Bursy była głównym wnioskiem badań diagnostycznych na temat trudności w nauce, które zostały przeprowadzone wśród wychowanków. Blisko połowa badanych zadeklarowała,        że doświadcza takich trudności, z czego co drugi jako przyczynę wskazuje brak umiejętności uczenia się i problemy z efektywnym zapamiętywaniem oraz prawie wszyscy zgłaszają problemy z koncentracją uwagi. Potrzebę działań w tym zakresie artykułowali również rodzice wychowanków.

Proponowane działania mają istotne znaczenie pedagogiczne w trzech zakresach:

  1. pomocy pedagogicznej skierowanej bezpośrednio do osób potrzebujących,

  2. aktywizowania grup młodzieży – wychowywanie w duchu współdziałania i wzajemnej pomocy,

  3. refleksji pedagogicznej nad problemami osób z niepowodzeniami szkolnymi.

Szczególne znaczenie ma aspekt aktywizowania młodzieży. Wychowanie w duchu wzajemnej pomocy, współdziałania ku osiąganiu pozytywnych rezultatów edukacyjnych zwraca uwagę wychowanków nie tylko na istotne wartości nauki, ale także na walory koleżeństwa, dzielenia się wiedzą, nie w duchu rywalizacji, ale partnerstwa o charakterze wspólnotowym. Tego typu działania dają szansę na pogłębianie więzi koleżeńskich.

W praktyce program jest realizowany w następujący sposób. Na początku każdego roku szkolnego jest tworzona lista osób chętnych do udzielania pomocy w nauce z konkretnych przedmiotów. Najczęściej są to takie przedmioty jak: matematyka, chemia, j. polski, j. angielski      czy też przedmioty artystyczne np. kształcenie słuchu, harmonia. Lista jest udostępniona w pokoju wychowawców. Pomocy w nauce udzielają zdolniejsi wychowankowie i studenci uczelni wyższych, a w miarę możliwości także osoby prywatne. Zazwyczaj jest to pomoc doraźna. Czasami – za zgodą osoby udzielającej pomocy – systematyczna. Z każdym rokiem szkolnym przybywa osób deklarujących gotowość                  do pomocy w nauce. Aktualnie jest ich około 40. Osoby te, za bezinteresowną i bezpłatną pomoc koleżeńską, na zakończenie roku szkolnego otrzymują podziękowania i upominki. System pomocy jest koordynowany przez wychowawców.

Od początku realizacji tego programu udało się przeciwdziałać wielu niepowodzeniom szkolnym. Zaobserwowano, że pomoc koleżeńska zacieśnia relacje między wychowankami, wzmacnia pozytywną atmosferę. Dzielenie się wiedzą sprawia wielką satysfakcję osobom pomagającym i niesie nadzieję tym, którzy tej pomocy potrzebują.

Ta strona korzysta z plików cookie. Używając tej strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki. Możesz dowiedzieć się więcej w jakim celu są używane oraz o zmianie ustawień przeglądarki. Kliknij tutaj »
zamknij